The Ranconteurs

Troetelproject van Jack White

“It is a new band made of old friends.” Vertelde Jack White in een interview met Rolling Stone magazine. Het project is het liefdeskind van twee jeugdvrienden uit Detroit.

Jack White bekent van de White Stripes en Brendan Benson singer/songwriter.
Het verhaal begint op een warme zomeravond op de zolder van Brendon Benson( zang/gitaar/keyboard) waar de twee heren samenkwamen om een nummer te schrijven dat hun beide zeer inspireerden. Het nummer ‘Steady as she goes”genaamd was volgens hen beide een aanleiding om een gehele band te gaan creëren, en er een volledig album van te maken.

Met aanvulling van Jack Lawrence van The Greenhorns (bass gitaar) en Patrick Keeler wederom The Greenhorns (drums), begon de band medio 2005 met de opnames van een aantal nummers. Dankzij het drukke schema van de bandleden werd de opnametijd uitgerekt over een periode van een jaar.
Als eerste releasesingle kozen de heren volgens eigen zeggen;voor het nummer dat hun tezamen had bracht; “Steady as she goes/Store Bought Bones.”
De single werd als 7-inch vinyl het eerst in Europa uitgegeven op 30 januari, 2006.
In Noord-Amerika kwan de single pas in het einde van april op de markt, met een B-side track “Bane Rendition.”
In mei 2006 brachten “The Ranconteurs” hun debuut album “Broken Toy Soldiers” in Groot-Brittannië uit. En deed het redelijk goed in de Europese hitlijsten.

De videoclip van “Steady as she goes” werd regisseert door filmhuis enfant terrible  Jim Jarmusch, dit was een wederdienst van Jarmusch vanwege het feit dat The Greenhorns samen Holy Golighty een gedeelte van de soundtrack voor zijn film “Broken Flowers” componeerden.

De mix van muziekstijlen is direct terug te herleiden naar de verscheidene bandleden, zo zijn de twee leadzangers duidelijke van elkaar te onderscheiden. Jack White  is het kenmerkende stemgeluid aanwezig rauw en een tikkeltje vulgair en onzuiver.
De stem van Brendan Benon een gemoedelijkere zangstem. Samen daarentegen is het een aanvulling. Muziekaal zijn de eigen favorieten van de bandleden duidelijk aanwezig. Dat de Greenhorn bandleden geïnspireerd zijn door de eind jaren 60, San Fransico en engelse muziekbeweging is evident aanwezig. Helden als Cat Stevens, the Kinks en the Byrds zijn duidelijk terug te horen.
Maar de Detroit garagerock loopt als een rode draad door het album. Dit op het conto van White.

Het geheel geeft een wat onevenwichtig eindresultaat wat een absolute positieve ontwikkeling is, dit door de sublieme samenwerking tussen de 4 bandleden.
Er is tegenwoordig een tendens waarin de retro-rock zijn opleving heeft gemaakt, en waarbij tientallen bandjes zo goed als zo kwaad als paddestoelen uit de grond schieten.
The Ranconteurs onderscheiden zich van de middelmaat van deze scène, doormiddel van diversiteit in hun sound en nummers, en de uitstekende ineenvlechting van stijl.

Absoluut een van de betere albums van 2006

My Online Portfolio